مکالمه دو جوان ایرانی در لندن  

برای حفظ آبروی این رفیقمون اسمش رو به غضمفر تغییر دادم که شناخته نشه!

سروش: آره غضمفر، دنیا رو میبینی! آدم اصلاً باورش نمیشه. یادته سه چهار سال پیش توی موسسه زبان کیش تو تهران یه بار از کنار هم رد شدیم، اما هیچ رقم فکرش رو نمیکردم که یه روزی اینور دنیا همدیگه رو ببینیم و با هم رفیق شیم!!!

غضمفر: آره سروش جان، دل به دل راه داره!!

سروش: ها! نمنه &%@"*!^_؟!!!!!

سروش: آها منظورت اینه که "عجب دنیای کوچیکیه" نه؟!

غضمفر: هه هه هه هه، آره.

نتیجه گیری: برادرانی که در سن جوانی به دیار کفر نقل مکان میکنن سعی کنن با چهار نفر آدم درست و حسابی ایرانی هم بگردن که ادبیات فارسیشون تقویت بشه وگرنه غضمفر رقیب پیدا میکنه!!

[December 8, 2004 10:17 PM]

[ Comments :6: ]